Yokluğuna isyan ediyorum


Hayranım gidişlerine. Gitmeden bir kaç saniye önce kocaman umutları yüreğime oturtmana ve bir kaç saniye sonra kanlı ellerinle, her seferinde umutlarımı parçalamana. Hayranım. Gözlerinin içinden tut, göz kapaklarının, kirpiklerinin, kaşlarının gülümsemesine hayranım. Kokuna ki yıllar sonra bile hatırlayabildiğim hayatımın en özel kokusuna hayranım. Gülüşün, sesin, kokun… Unutamıyorum lanet olsun, çıkmıyor aklımdan. Silinmiyor yüreğimden. Sevgilim, ne yaptın? Öpüşlerinde ruhunu ruhuma mı karıştırdın? Vazgeçilemiyorsun. Kanını canıma mı karıştırdın? Küçücük sevgilerdi istediğim, kimlere verdin de bana yettiremedin? Kimleri sevdin de beni hiç sevmedin? Bunca sorum var sana ama soramıyorum. Yoksun ki, çok üzülüyorum. O kadar yoksun ki kahroluyorum. Ben senin selamını bile kaybetmişim. Bu kadar çok kaybettim ben seni. Çok sensizim, bir o kadar da seninleyim. Noktaladığım her şeye bedelsin sevgili. Tüm virgüllerimi adına sakladım, sana sakladım. Bunca zaman geçti ama hala adının gizli öznesi oldu umut. Hala seviyorum, hala özlüyorum. Hala yokluğuna isyan ediyorum.

0 Yorum (Küfür ve Hakaret İçeren Yorumlar Yayınlanmaz.)